بیذار
بیذاره
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( بیذارة ) بیذارة. [ ب َ رَ ] ( ع ص ) بیذار. رجوع به بیذار شود: رجل هذره بذرة و هیذارة بیذارة؛ مرد بسیارگوی. ( از لسان العرب ). یقال : فلان هیذارة بیذارة؛ ای مهذار مبذر. ( اقرب الموارد ). رجل بیذارة؛ مرد مبذز. ( از لسان العرب ).
بیذاره. [ رَ /رِ ] ( اِ ) فریب. گول. مکر و حیله. ( ناظم الاطباء ).
بیذاره. [ رَ /رِ ] ( اِ ) فریب. گول. مکر و حیله. ( ناظم الاطباء ).
بیذاره . [ رَ /رِ ] (اِ) فریب . گول . مکر و حیله . (ناظم الاطباء).
بیذارة. [ ب َ رَ ] (ع ص ) بیذار. رجوع به بیذار شود: رجل هذره بذرة و هیذارة بیذارة؛ مرد بسیارگوی . (از لسان العرب ). یقال : فلان هیذارة بیذارة؛ ای مهذار مبذر. (اقرب الموارد). رجل بیذارة؛ مرد مبذز. (از لسان العرب ).
کلمات دیگر: