بیدخون . (اِخ ) نام چشمه ای واقع در بلوک مالکی شمال قریه ٔ بیدخون ، آب آن از کوه درروک میانه ٔ بلوک گله دار و بلوک مالکی برخاسته بمسافت صد گز بیشتر از کوه بدره ریخته و چون از دره ٔ کوه بیرون رود در حوالی قریه ٔ بیدخون باغها و زراعت را آب دهد و در تمامی سواحل دریای فارس چشمه ٔ آب شیرین گوارا جز این چشمه یافت نشود. (از فارسنامه ٔ ناصری ).
بیدخون
لغت نامه دهخدا
بیدخون. ( اِخ ) دهی است از دهستان ثلاث در بخش کنگان شهرستان بوشهر که دارای 200 تن سکنه است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 7 ).
بیدخون. ( اِخ ) نام چشمه ای واقع در بلوک مالکی شمال قریه بیدخون ، آب آن از کوه درروک میانه بلوک گله دار و بلوک مالکی برخاسته بمسافت صد گز بیشتر از کوه بدره ریخته و چون از دره کوه بیرون رود در حوالی قریه بیدخون باغها و زراعت را آب دهد و در تمامی سواحل دریای فارس چشمه آب شیرین گوارا جز این چشمه یافت نشود. ( از فارسنامه ناصری ).
بیدخون. ( اِخ ) نام چشمه ای واقع در بلوک مالکی شمال قریه بیدخون ، آب آن از کوه درروک میانه بلوک گله دار و بلوک مالکی برخاسته بمسافت صد گز بیشتر از کوه بدره ریخته و چون از دره کوه بیرون رود در حوالی قریه بیدخون باغها و زراعت را آب دهد و در تمامی سواحل دریای فارس چشمه آب شیرین گوارا جز این چشمه یافت نشود. ( از فارسنامه ناصری ).
دانشنامه عمومی
مختصات: ۲۷°۲۸′۴۸″ شمالی ۵۲°۴۰′۰۲″ شرقی / ۲۷٫۴۸۰۰۰°شمالی ۵۲٫۶۶۷۲۲°شرقی / 27.48000; 52.66722
از مروارید تا نفت / تاریخ خلیج فارس از بندر کنگان تا عسلویه، رضا طاهری، انتشارات داستاسرا
بانک اطلاعات دهداری های ایران، روستای اخند
محمد صدیق، عبدالرزاق، «صهوة الفارس فی تاریخ عرب فارس» ، چاپ اول، شارجه: چاپ خانه المعارف، ۱۹۹۳ میلادی به (عربی).
بیدخون نام روستای از توابع بخش مرکزی شهرستان عسلویه در استان بوشهر در جنوب ایران واقع است. طبق سرشماری سال ۱۳٩٥ جمعیت آن ٨٨٨٦ نفر می باشد.
این روستا در ۷ کیلومتری سمت مغرب دهنو و ۵ کیلومتری شرق عسلویه واقع شده است.از شمال کوه، از جنوب هاله نابند، از مغرب عسلویه، و از سمت مشرق به کوه محدود می گردد.
رضا طاهری در کتاب از مروارید تا نفت در معرفی بیدخون این گونه می نویسد: بیذخان، بیدخان که خان پسوند مکانی و از کلمه خانه و خان گرفته شده است. خان به معنای چشمه نیز می باشد. بیذ یا بیذه یا بیاذه و بیذق و بیدق از یک ریشه اند و به معنای سرباز و مردان جنگی باشد که در حرکت چابک اند. کلمه پیاده ازهمین ریشه است. پیاده به معنای کسی است که بر پایش راه می رود و بیذق یا بیدق را سرباز شطرنج و به معنای راهنما و راهبر مسافرت نیز گفته اندوجه تسمیه بیدخون را باید بیذق خانه یا بیدق خانه دانست و با توجه به وضعیت چشمه بیدخون و وجود آب انبارهای قدیمی و بزرگ در این منطقه می توان به وجودآموزش یا هسته نیروهای چابک و چالاک در این منطقه اشاره کرد که علاوه بر انتظام امور ساحل دریای فارس و مرزبانی، به راهنمایی کاروان های بازرگانی و کشتی های دریایی نیز کمک می کرده اند.بیدخون در کناره کوه و دریا و در کناره جنگل های حرا قرار گرفته است. حرا تنها درخت رویدنی و همیشه سرسبز درآب های شور خلیج فارس است.بیدخون درجغرافیای ایران نام کوهی در حدود سه هزار متر ارتفاع و از توابع کرمان است که در کنار آن روستاهای بیدوئیه و بیدستون قراردارد.بیدخون با چشمه آب شیرین اش ازروزگارگذشته مورد توجه دریانوردان و مسافران سیراف و نایبند بوده است. رضا طاهری محقق تاریخ جغرافیای خلیج فارس با استناد به نام بیدخون در فارس نامه ابن بلخی بیدخون را روستای مهم در قرن های چهار و پنج می داند و بااشاره به ذکر چشمهٔ بیدخون در فارس نامه ناصری بیدخون را در جغرافیای تاریخی جنوب ایران مهم می داند.درفارس نامه ناصری آمده است: چشمه بیدخون واقع در بلوک مالکی وشمال قریه بیدخون آب آن از کوه دروک و میانه بلوک گله دارو بلوک مالکی برخاسته و به مسافت صدگز و بیشتر و از کوه به دره ریخته و چون از دره به کوه بیرون رود در حوالی قریه بیدخون باغ ها و زراعت را آب دهد و در تمامی سواحل دریای فارس چشم ه ای آب شیرین، گوارا تر از این چشمه یافت نشود.
از مروارید تا نفت / تاریخ خلیج فارس از بندر کنگان تا عسلویه، رضا طاهری، انتشارات داستاسرا
بانک اطلاعات دهداری های ایران، روستای اخند
محمد صدیق، عبدالرزاق، «صهوة الفارس فی تاریخ عرب فارس» ، چاپ اول، شارجه: چاپ خانه المعارف، ۱۹۹۳ میلادی به (عربی).
بیدخون نام روستای از توابع بخش مرکزی شهرستان عسلویه در استان بوشهر در جنوب ایران واقع است. طبق سرشماری سال ۱۳٩٥ جمعیت آن ٨٨٨٦ نفر می باشد.
این روستا در ۷ کیلومتری سمت مغرب دهنو و ۵ کیلومتری شرق عسلویه واقع شده است.از شمال کوه، از جنوب هاله نابند، از مغرب عسلویه، و از سمت مشرق به کوه محدود می گردد.
رضا طاهری در کتاب از مروارید تا نفت در معرفی بیدخون این گونه می نویسد: بیذخان، بیدخان که خان پسوند مکانی و از کلمه خانه و خان گرفته شده است. خان به معنای چشمه نیز می باشد. بیذ یا بیذه یا بیاذه و بیذق و بیدق از یک ریشه اند و به معنای سرباز و مردان جنگی باشد که در حرکت چابک اند. کلمه پیاده ازهمین ریشه است. پیاده به معنای کسی است که بر پایش راه می رود و بیذق یا بیدق را سرباز شطرنج و به معنای راهنما و راهبر مسافرت نیز گفته اندوجه تسمیه بیدخون را باید بیذق خانه یا بیدق خانه دانست و با توجه به وضعیت چشمه بیدخون و وجود آب انبارهای قدیمی و بزرگ در این منطقه می توان به وجودآموزش یا هسته نیروهای چابک و چالاک در این منطقه اشاره کرد که علاوه بر انتظام امور ساحل دریای فارس و مرزبانی، به راهنمایی کاروان های بازرگانی و کشتی های دریایی نیز کمک می کرده اند.بیدخون در کناره کوه و دریا و در کناره جنگل های حرا قرار گرفته است. حرا تنها درخت رویدنی و همیشه سرسبز درآب های شور خلیج فارس است.بیدخون درجغرافیای ایران نام کوهی در حدود سه هزار متر ارتفاع و از توابع کرمان است که در کنار آن روستاهای بیدوئیه و بیدستون قراردارد.بیدخون با چشمه آب شیرین اش ازروزگارگذشته مورد توجه دریانوردان و مسافران سیراف و نایبند بوده است. رضا طاهری محقق تاریخ جغرافیای خلیج فارس با استناد به نام بیدخون در فارس نامه ابن بلخی بیدخون را روستای مهم در قرن های چهار و پنج می داند و بااشاره به ذکر چشمهٔ بیدخون در فارس نامه ناصری بیدخون را در جغرافیای تاریخی جنوب ایران مهم می داند.درفارس نامه ناصری آمده است: چشمه بیدخون واقع در بلوک مالکی وشمال قریه بیدخون آب آن از کوه دروک و میانه بلوک گله دارو بلوک مالکی برخاسته و به مسافت صدگز و بیشتر و از کوه به دره ریخته و چون از دره به کوه بیرون رود در حوالی قریه بیدخون باغ ها و زراعت را آب دهد و در تمامی سواحل دریای فارس چشم ه ای آب شیرین، گوارا تر از این چشمه یافت نشود.
wiki: بیدخون
کلمات دیگر: