کلمه جو
صفحه اصلی

موین

فرهنگ فارسی

دهی است از دهستان دشتابی بخش بوئین شهرستان قزوین ٠

لغت نامه دهخدا

موین . [ ] (اِخ ) دهی است از دهستان دشتابی بخش بوئین شهرستان قزوین ، واقع در 7هزارگزی راه عمومی تاکستان با 510 تن جمعیت . آب آن از قنات و راه آن ماشین رو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1).


موین . [ مو ی ِ ] (ص نسبی ) منسوب به مو و شعر. (ناظم الاطباء). مویی . مویینه . مویین . (از یادداشت مؤلف ). به معنی مویین باشد. (آنندراج ). و رجوع به مویین و مویی شود.


موین. [ مو ی ِ ] ( ص نسبی ) منسوب به مو و شعر. ( ناظم الاطباء ). مویی. مویینه. مویین. ( از یادداشت مؤلف ). به معنی مویین باشد. ( آنندراج ). و رجوع به مویین و مویی شود.

موین. [ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان دشتابی بخش بوئین شهرستان قزوین ، واقع در 7هزارگزی راه عمومی تاکستان با 510 تن جمعیت. آب آن از قنات و راه آن ماشین رو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1 ).

دانشنامه عمومی

مختصات: ۳۶°۰۵′۲۸″شمالی ۴۹°۵۵′۴۸″شرقی / ۳۶٫۰۹۱۱۱۹۴۴۴۴۴۴۴°شمالی ۴۹٫۹۲۹۹۸۰۵۵۵۵۵۵۶°شرقی / 36.0911194444444; 49.9299805555556
موین، روستایی از توابع بخش دشتابی شهرستان بوئین زهرا در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان دشتابی شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۳ نفر (۱۳۳خانوار) بوده است.


کلمات دیگر: