اعتبار دادن . معتبر نمودن
امین کردن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
امین کردن. [ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) اعتبار دادن. معتبر نمودن. اعتماد داشتن. ( ناظم الاطباء ). تأمین. ( دهار ) ( تاج المصادر بیهقی ). ایتمان. ( فرهنگ فارسی معین ، ذیل ایتمان ) :
از تو گر او را امین کنی بستاند
او نه ببسیار چیز عمر تو بسیار.
از تو گر او را امین کنی بستاند
او نه ببسیار چیز عمر تو بسیار.
ناصرخسرو.
کلمات دیگر: