مونث مشرک
مشرکه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( مشرکة ) مشرکة. [ م ُ رِ ک َ ] ( ع ص ) مؤنث مشرک. ج ، مشرکات : و لامة مؤمنة خیر من مشرکةو لو اعجبتکم. ( قرآن 221/2 ). و رجوع به مشرک شود.
مشرکة. [ م ُ رِ ک َ ] (ع ص ) مؤنث مشرک . ج ، مشرکات : و لامة مؤمنة خیر من مشرکةو لو اعجبتکم . (قرآن 221/2). و رجوع به مشرک شود.
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی مُشْرِکَةً: زنیکه (برای خدای تعالی) شریک قائل است - زن مشرک
ریشه کلمه:
شرک (۱۶۸ بار)
ریشه کلمه:
شرک (۱۶۸ بار)
wikialkb: مُشْرِکَة
کلمات دیگر: