<p><span class=""hl"">مهاکاة.</span> [ م ُ ] (ع مص ) سبک شمردن عقل کسی را. (منتهی الارب ). سبک شمردن عقل و دانش کسی را. (ناظم الاطباء). کوچک دانستن و حقیر شمردن عقل کسی را. استصغار عقل کسی . (از اقرب الموارد).<br></p>

مهاکاة. [ م ُ ] (ع مص ) سبک شمردن عقل کسی را. (منتهی الارب ). سبک شمردن عقل و دانش کسی را. (ناظم الاطباء). کوچک دانستن و حقیر شمردن عقل کسی را. استصغار عقل کسی . (از اقرب الموارد).

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd"><b>( مهاکاة )</b> مهاکاة. [ م ُ ] ( ع مص ) سبک شمردن عقل کسی را. ( منتهی الارب ). سبک شمردن عقل و دانش کسی را. ( ناظم الاطباء ). کوچک دانستن و حقیر شمردن عقل کسی را. استصغار عقل کسی. ( از اقرب الموارد ).</div>

( مهاکاة ) مهاکاة. [ م ُ ] ( ع مص ) سبک شمردن عقل کسی را. ( منتهی الارب ). سبک شمردن عقل و دانش کسی را. ( ناظم الاطباء ). کوچک دانستن و حقیر شمردن عقل کسی را. استصغار عقل کسی. ( از اقرب الموارد ).

<div class="boxBd">سبک شمردن عقل کسی را ٠ سبک شمردن عقل و دانش کسی را ٠</div>

سبک شمردن عقل کسی را ٠ سبک شمردن عقل و دانش کسی را ٠

مهاکاه

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا