الیبریوس

اُلیبریوس با نام کامل آنیسیوس اولیبریوس (به لاتین: Anicius Olybrius) امپراتوری دست نشانده در روم غربی بود که در ۴۷۲ به قدرت رسید و تنها چند ماه پس از آن در همان سال درگذشت.
اولیبریوس پیش از رسیدن به مقام امپراتوری سناتوری ثروتمند از خاندان ممتاز آنیچی بود که در حدود سال ۴۵۴ با پلاسیدیا، دختر کوچک امپراتور والنتینیان سوم ازدواج کرد. هدف امپراتور از این ازدواج ایجاد نزدیکی و اتحاد با طبقهٔ اشرافی سناتوری ایتالیا بود تا بدین وسیله بر قدرت خود بیفزاید. اما والنتینیان در ۴۵۵ به قتل رسید و پترونیوس ماکسیموس خود را امپراتور جدید روم باختری خواند. دو ماه بعد وندال ها به سرکردگی گایسریک به رم حمله کردند. پترونیوس هنگام فرار به دست مردم خشمگین کشته شد و وندال ها شهر را غارت کردند. آنها ملکه اودوکسیا، بیوهٔ والنتینیان و دخترانش پلاسیدیا (همسر الیبریوس) و اودوسیا را با خود به کارتاژ بردند و درآنجا اودوسیا با هونریک، پسر گایسریک ازدواج کرد. الیبریوس در آن زمان در قسطنطنیه بود و از این حمله دور ماند.
در ۴۶۵ لیبیوس سوروس، امپراتور وقت روم غربی درگذشت و گایسریک، به امید افزایش نفوذش در روم باختری الیبریوس را که ارتباط نزدیکی با دربار وندال ها داشت برای جانشینی لیبیوس پیشنهاد داد. این موضوع سبب شد تا لئوی یکم، امپراتور روم شرقی نیز که در فکر حمله به وندال های شمال آفریقا بود از طرف خود آنتمیوس را برای این مقام معرفی نماید.
آنتمیوس در ۴۶۷ به امپراتوری رسید و مورد پذیرش ریکیمر، فرماندهٔ قدرتمند و پادشاه روم غربی قرار گرفت. با این وجود شکست های سنگین او در مبارزه علیه وندال ها و ویزیگوت ها باعث بروز درگیری بین او و ریکیمر شد. لئوی یکم به منظور آشتی دادن دو طرف، الیبریوس را به ایتالیا فرستاد.