الیاء. [ اِل ْ ] (ع مص )درنگ کردن و پس ماندن . یقال : الیأت الناقة؛ ای ابطأت . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از المنجد).

الیاء. [ اِل ْ ] (ع مص )درنگ کردن و پس ماندن . یقال : الیأت الناقة؛ ای ابطأت . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از المنجد).

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">الیاء. [ اِل ْ ] ( ع مص )درنگ کردن و پس ماندن. یقال : الیأت الناقة؛ ای ابطأت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). <hr>الیاء. [ اَل ْ ] ( ع ص ) مؤنث اَلیان ، بمعنی بزرگ سرین و دنبه آور و بزرگ دنبه. ج ، اَلایا. ( از اقرب الموارد ). <hr>الیاء. [ اِ ] ( اِخ ) رجوع به الیا و ایلیا و بیت المقدس شود.</div>

الیاء. [ اِل ْ ] ( ع مص )درنگ کردن و پس ماندن. یقال : الیأت الناقة؛ ای ابطأت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). الیاء. [ اَل ْ ] ( ع ص ) مؤنث اَلیان ، بمعنی بزرگ سرین و دنبه آور و بزرگ دنبه. ج ، اَلایا. ( از اقرب الموارد ). الیاء. [ اِ ] ( اِخ ) رجوع به الیا و ایلیا و بیت المقدس 

الیاء. [ اَل ْ ] (ع ص ) مؤنث اَلیان ، بمعنی بزرگ سرین و دنبه آور و بزرگ دنبه . ج ، اَلایا. (از اقرب الموارد).

الیاء. [ اَل ْ ] (ع ص ) مؤنث اَلیان ، بمعنی بزرگ سرین و دنبه آور و بزرگ دنبه . ج ، اَلایا. (از اقرب الموارد).

الیاء. [ اِ ] (اِخ ) رجوع به الیا و ایلیا و بیت المقدس شود.

الیاء. [ اِ ] (اِخ ) رجوع به الیا و ایلیا و بیت المقدس شود.