الکوئین

آلکوئین. فلاویوس آلبینوس آلکوئینوس یا آلکوئین (به لاتین: Flaccus Albinus Alcuinus)،(به انگلیسی: Alcuin) یا اِلواین (به انگلیسی: Ealhwine) (زاده ۷۳۵-مرگ: ۱۹ مه ۸۰۴ (میلادی)) پژوهشگر، کشیش و شاعر اهل یورک انگلستان بود. آموزگار او در یورک کسی به نام اِگبرت بود. در پاسخ به فراخوان شارلمانی وی به دربار کارولنژی ها رفت و برای دو دهه-دهه های ۷۸۰ و ۷۹۰ میلادی-پژوهشگر، راهنما و آموزگار دربار ایشان بود. او رساله های دینی و متعصبانه بسیاری را نگاشت، همچنین شماری شعر و کارهای دستوری از خود به جای گذارد. او در ۷۹۶ (میلادی) راهب بزرگ سن مارتن در تور شد و تا زمان مرگش هم همان جا ماند. در میان شاگردان او بسیاری از خردمندان چیره دوره کارولنژی دیده می شد.
Carmina, ed. Ernst Dümmler, MGH Poetae Latini aevi Carolini I. Berlin: Weidmann, 1881. 160–351.
Godman, Peter, tr., Poetry of the Carolingian Renaissance. Norman, University of Oklahoma Press, 1985. 118–49.
Stella, Francesco, tr., comm., La poesia carolingia, Firenze: Le Lettere, 1995, pp. 94–96, 152–61, 266–67, 302–07, 364–71, 399–404, 455–57, 474–77, 503–07.
Isbell, Harold, tr.. The Last Poets of Imperial Rome. Baltimore: Penguin, 1971.
او دربرابر شارلمانی که بی دینانی را که به کیش مسیحیت نمی گرویدند می کشت چنین استدلال می کرد که تو می توانی که آنان را به مسیحیت بگروانی، ولی نمی توانی مسیحیت را به آنان با زور بباورانی. اینگونه شارلمانی در ۷۹۷ از کشتن کسانی که به مسیحیت تن در نمی دادند پرهیز کرد.
در سال ۵۹۷ م بود که آگوستین به عنوان یک مبلغ مذهبی وارد کانتربری شد. دقیقاً حدود ۱ قرن پس از مسیحی شدن ایرلند آن ها کتاب های محدودی در مورد عبادت و نماز در دست داشتند و تنها با آن کتاب ها انگلیس از دانش بهره مند نشد، بلکه با حضور ۲ گروه مشخص بود که تا آن حد پیشرفت کرد. یکی از این دو گروه ایرلندها و دیگری اروپائیانی بودند که از رم به انگلیس رفتند. آن ها در انگلیس به دانش پرو بال دادند. فرهنگ آنگلو-ایرلندی که از آگوستین استفاده می کردند، با تجدید رابطه با روم تقویت شد. در سال ۶۶۹ م بود که تئودور با هادرین به انگلیس آمدند و مدرسه ای در کانتربری ایجاد کردند. راهب سنت بید در مورد مدرسه ای که این ۲ ایجاد کردند می گوید:
مدتی بعد بیسکاپ، راه آن ها را ادامه داد و در تشکیل مدارس انگلیس شرکت کرد. او در سال ۶۳۷ م در یرمس و در سال ۶۸۱ م در جارو ۲ صومعه ایجاد کرد و این صومعه ها مرکز اصلی آموزش در احیای دانش غربی شدند. هنگامی که این مدرسه ایجاد شد پسرانی که از خاندان های مهم شمالی به آنجا سفر کرده بودند وارد مدارس شدند و احتمالاً بهترین و بزرگ ترین کتابخانه در این مکان و برای آن ها بوده است. بهترین دانش آموز «آلکوین» نامیده می شد. آلکوین از سال ۷۸۲ تا ۷۹۶ م مشاور امور کلیسایی و مدیر مدرسهٔ کاخ هم بود. به دنبال همین رویداد، در سال ۷۸۱ م شارلمان آلکوین را دعوت کرد تا در اکس لاشاپل حاضر شود و اقدامات علمی خود را به انام برساند؛ بنابراین حضور مسیحیت در این کشور باعث رابطه میان مردم با دانش و علم شد؛ البته نباید از تأثیرات مهم ایرلند و اروپا غافل شد. آلکوین به آموزش لاتین خیلی توجه کرد و تقسیم بندی های دانش ها هم طبق نظر کاسیودوروس پذیرفت و در تربیت قرون وسطا این تقسیم بندی اساس کار شد.

آلکویین. آلکویین (۷۳۵ـ۸۰۴م)(Alcuin or Albinus)
مدرس و روحانی انگلیسی. به سبب نامه هایش، که حاوی آگاهی های ارزشمندی دربارۀ جامعه اروپایی قرن ۹م است، شهرت دارد. در یورکشر۱، انگلستان، متولد شد و در مدرسۀ کلیسای جامع یورک۲ تحصیل کرد و در ۷۷۸م مدیر همان مدرسه شد. در ۷۸۰، ضمن اجرای مأموریتی با شارلمانی۳ ـ امپراتور قدرتمند رم و فرمانروای اروپا در قرن ۹م ـ آشنا شد و به خواست او برنامه ای برای تعلیم و تربیت فرانک ها۴ (از اقوام مهاجم اروپایی که در کشورهای فرانسه و آلمان کنونی ساکن بودند و به رم هجوم می بردند) تنظیم کرد و تجدید سازمان فرهنگی امپراتوری رم به او سپرده شد. برنامۀ آموزشی و تجدید سازمان فرهنگی آلکویین در سال های ۷۸۱ تا ۷۹۰ به اجرا درآمد و بر فرهنگ سراسر اروپا تأثیری عمیق نهاد. از آلکویین اشعار، نامه های فراوان، رساله هایی چند در الهیات و فلسفه، و رساله ای در معما های ریاضی باقی مانده است.