مهر افزا ی

( مهر افزا ی ) ( صفت ) آنکه محبت و مهربانی خویش بیفزاید : [ اگر عیار مباعدت و مساعدت این عجول درنگی نمای و این ملول مهر افزای نبودی ... در اندک روزگاری از آن فراغت روی نمودی ]

مهرافزای. [ م ِاَ ] ( نف مرکب ) مهرافزا. افزاینده مهر. که بیش محبت کند. که محبت و مهربانی خویش بیفزاید :
هزارسال زیاد و هزار سال خوراد
میی چو مهر ز دست بتان مهرافزای.صلاحی شامل و عفافی کامل ، مجالستی دلربای و محاورتی مهرافزای. ( کلیله و دمنه ).
همچو مستسقی بر چشمه نوشین زلال
سیر نتوان شدن از دیدن مهرافزایت.وه که گر من بازبینم چهر مهرافزای او
تا قیامت شکر گویم طالع پیروز را.راستی گویم به سروی ماند این بالای تو
در عبارت می نیاید چهرمهرافزای تو.