طاق و جفت بازیدن بگردکان .
تخسیه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( تخسیة ) تخسیة. [ ت َ ی َ ] ( ع مص ) ( از «خ س و» ) طاق و جفت بازیدن به گردکان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ).
تخسیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) (از «خ س و») طاق و جفت بازیدن به گردکان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد).
کلمات دیگر: