ابوعیاض . [ اَ ] (اِخ ) ابان بن راشد سروجی . از روات حدیث است و از مسعودی روایت کند.

ابوعیاض . [ اَ ] (اِخ ) ابان بن راشد سروجی . از روات حدیث است و از مسعودی روایت کند.

لغت نامه دهخدا

ابوعیاض . [ اَ ] (اِخ ) صحابی است .

ابوعیاض . [ اَ ] (اِخ ) صحابی است .

ابوعیاض . [ اَ ] (اِخ ) عمروبن الأسود العبسی الشامی . از روات حدیث است .

ابوعیاض . [ اَ ] (اِخ ) عمروبن الأسود العبسی الشامی . از روات حدیث است .

ابوعیاض . [ اَ ] (ع اِ مرکب ) باشه . باشق . ابوسراقه . (مهذب الاسماء).

ابوعیاض . [ اَ ] (ع اِ مرکب ) باشه . باشق . ابوسراقه . (مهذب الاسماء).

<div class="boxBd">ابوعیاض. [ اَ ] ( ع اِ مرکب ) باشه. باشق. ابوسراقه. ( مهذب الاسماء ). <hr>ابوعیاض. [ اَ ] ( اِخ ) صحابی است. <hr>ابوعیاض. [ اَ ] ( اِخ ) ابان بن راشد سروجی. از روات حدیث است و از مسعودی روایت کند. <hr>ابوعیاض. [ اَ ] ( اِخ ) عمروبن الأسود العبسی الشامی. از روات حدیث است.</div>

ابوعیاض. [ اَ ] ( ع اِ مرکب ) باشه. باشق. ابوسراقه. ( مهذب الاسماء ). ابوعیاض. [ اَ ] ( اِخ ) صحابی است. ابوعیاض. [ اَ ] ( اِخ ) ابان بن راشد سروجی. از روات حدیث است و از مسعودی روایت کند. ابوعیاض. [ اَ ] ( اِخ ) عمروبن الأسود العبسی الشامی. از روات حدیث است.