کارل فریچ (به آلمانی: Karl Fritzsch) (زاده ۱۰ ژوئیه ۱۹۰۳، مرگ نامعلوم) یک افسر اتریشی در دوره رایش سوم و از ژوئیه ۱۹۴۲ تا سپتامبر ۱۹۴۲ فرمانده اردوگاه مرگ فلوسنبورگ بود.
وی در بوهم زاده شد.در جوانی بر روی عرشه کشتی های رود دانوب کار می کرد.در ۱۹۲۸ با فرانسیسکا اشتیش ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه فرزند بود.در ۱۹۳۰ به حزب نازی و اس اس پیوست.در ۱۹۳۴ سمتی در اردوگاه کار اجباری داخائو به دست آورد.
در می ۱۹۴۰ به اردوگاه آشویتس منتقل شد و معاون رودلف هوس فرمانده اردوگاه و رئیس عملیات اقتصادی اردوگاه شد و به سرعت در اردوگاه به بدی شهره شد.وی به تلافی تلاش های زندانیان برای فرار از اردوگاه، زندانیانی را انتخاب و به آن ها تا حد مرگ گرسنگی می داد.او و هوس هم چنین بر شکنجه های اعمال شده در بلوک ۱۱ نظارت می کردند.
بر طبق شهادت هوس در دادگاه، فریچ اولین کسی بود که ایده استفاده از گاز سیکلون ب برای کشتار را مطرح کرد.وی دستور اعدام اسیران جنگی شوروی را در زمان غیبت هوس در اواخر اوت ۱۹۴۱ صادر کرد.وی هم چنین اثرات گاز سیکلون ب را بر روی زندانیان آزمایش می کرد.
وی در بوهم زاده شد.در جوانی بر روی عرشه کشتی های رود دانوب کار می کرد.در ۱۹۲۸ با فرانسیسکا اشتیش ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه فرزند بود.در ۱۹۳۰ به حزب نازی و اس اس پیوست.در ۱۹۳۴ سمتی در اردوگاه کار اجباری داخائو به دست آورد.
در می ۱۹۴۰ به اردوگاه آشویتس منتقل شد و معاون رودلف هوس فرمانده اردوگاه و رئیس عملیات اقتصادی اردوگاه شد و به سرعت در اردوگاه به بدی شهره شد.وی به تلافی تلاش های زندانیان برای فرار از اردوگاه، زندانیانی را انتخاب و به آن ها تا حد مرگ گرسنگی می داد.او و هوس هم چنین بر شکنجه های اعمال شده در بلوک ۱۱ نظارت می کردند.
بر طبق شهادت هوس در دادگاه، فریچ اولین کسی بود که ایده استفاده از گاز سیکلون ب برای کشتار را مطرح کرد.وی دستور اعدام اسیران جنگی شوروی را در زمان غیبت هوس در اواخر اوت ۱۹۴۱ صادر کرد.وی هم چنین اثرات گاز سیکلون ب را بر روی زندانیان آزمایش می کرد.
wiki: کارل فریچ