کارل مان گیورگ سیگبن (به سوئدی: Karl Manne Georg Siegbahn) (متولد ۳ دسامبر ۱۸۸۶ - درگذشته ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۸) یک فیزیک دان شهیر سوئدی بود.
وی در سال ۱۹۲۴ موفق به دریافت جایزه فیزیک نوبل گردید. او این جایزه را به خاطر کشفیات و پژوهش هایش دربارهٔ طیف سنجی پرتو ایکس دریافت کرد.
سیگبان در شهر اوربرو سوئد متولد شد. او در سال ۱۹۰۶ در استکهلم فارغ التحصیل شد و در همان سال مطالعاتش را در دانشگاه لوند آغاز کرد. سیگبان در حین تحصیلاتش دستیار یوهانس ریدبرگ بود. او در سال ۱۹۱۱ مدرک دکترایش را از دانشگاه لوند دریافت کرد. در زمان بیماری ریدبرگ، سیگبان مسئولیت امور او را برعهده داشت. او در سال ۱۹۲۰ به درجه استاد تمامی رسید. با این وجود در سال ۱۹۲۲ دانشگاه لوند را ترک و به دانشگاه اوپسالا پیوست.
سیگبان در سال ۱۹۳۷ به عنوان رئیس دپارتمان فیزیک مؤسسه نوبل فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد انتخاب شد. در سال ۱۹۸۸ این مؤسسه به مؤسسه مان سیگبان تغییر نام داد.
وی در سال ۱۹۲۴ موفق به دریافت جایزه فیزیک نوبل گردید. او این جایزه را به خاطر کشفیات و پژوهش هایش دربارهٔ طیف سنجی پرتو ایکس دریافت کرد.
سیگبان در شهر اوربرو سوئد متولد شد. او در سال ۱۹۰۶ در استکهلم فارغ التحصیل شد و در همان سال مطالعاتش را در دانشگاه لوند آغاز کرد. سیگبان در حین تحصیلاتش دستیار یوهانس ریدبرگ بود. او در سال ۱۹۱۱ مدرک دکترایش را از دانشگاه لوند دریافت کرد. در زمان بیماری ریدبرگ، سیگبان مسئولیت امور او را برعهده داشت. او در سال ۱۹۲۰ به درجه استاد تمامی رسید. با این وجود در سال ۱۹۲۲ دانشگاه لوند را ترک و به دانشگاه اوپسالا پیوست.
سیگبان در سال ۱۹۳۷ به عنوان رئیس دپارتمان فیزیک مؤسسه نوبل فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد انتخاب شد. در سال ۱۹۸۸ این مؤسسه به مؤسسه مان سیگبان تغییر نام داد.
wiki: کارل مان گیورگ سیگبن