( خلصاالشنة ) خلصاالشنة. [ خ َ صَش ْ ش َ ن َ ] ( ع اِ مرکب ) دوال دوتاه که بر درزهای مشک نهاده دوخته باشند. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ). || آب بی آمیغ که از درزهای مشک تراود. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خلصاالشنه
لغت نامه دهخدا
خلصاالشنة. [ خ َ صَش ْ ش َ ن َ ] (ع اِ مرکب ) دوال دوتاه که بر درزهای مشک نهاده دوخته باشند. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). || آب بی آمیغ که از درزهای مشک تراود. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
کلمات دیگر: