فابریکه نساجی افغان پلخمری در سال ۱۳۱۵ هجری شمسی و با پیگیری های «عبدالمجید زابلی»، وزیر وقت اقتصاد افغانستان، در شهر پلخمری مرکز ولایت بغلان در شمال افغانستان تهداب گذاری شد. کار ساختمانی این فابریکه/کارخانه در سال ۱۳۲۱ تکمیل شد و فعالیت تولیدی خود را آغاز کرد.
در این فابریکه ابتدا ۵۵۰ پایه ماشین های بافت انگلیسی و آلمانی نصب شد. این ماشین ها شامل ماشین های ندافی، هوادگرد، شانه، فلیته، نختابی، غندک، تنسته و اهارنخ به شمول ماشین آلات بسته بندی و متر تکه می شدند. در سال های ۱۳۳۰ تا ۱۳۴۰ به منظور رشد و ارتقای سطح تولید و بنابر تقاضا و نیاز شهروندان به منسوجات تولیدی فابریکه، طی دو مرحله از شرکت های آلمانی و روسی ماشین های بافت اتومات به همراه ملحقات و ماشین آلات کمکی بخش های نخریسی، در این فابریکه نصب شد و تعداد مجموع ماشین های بافت این کارخانه به ۱۰۱۷ رسید. در این فابریکه ۲۶۳۴ نفر کارگر داخلی و هفت کارگر خارجی مصروف کار تولید، تنظیم و اداره فعالیت های تولیدی بودند.
تا پیش از سال ۱۳۵۸ تولیدات فابریکه به مرز یکصد هزار متر پارچه در روز رسید؛ و تولیدات آن علاوه بر اینکه نیاز شهروندان پلخمری و ولایت بغلان را تأمین می کرد، مقدار زیادی از آن جهت پروسس به فابریکه نساجی گلبهار ارسال و بعد از سفید کاری و رنگ آمیزی، با تولیدات فابریکه گلبهار و جبل السراج به مغازه های فروش منسوجات در تمامی ولایات کشور انتقال می یافت.
پس از سال های ۱۳۵۸ و ۱۳۵۹ توجه به روند رشد اقتصادی و تجدید سیستم ماشینری فابریکه در رقابت با رشد انکشاف بازار جهانی از نگاه مقامات و مسئولین صنعت نساجی افغانستان دور ماند و فابریکه با همان ماشین آلات قدیمی سال های ۱۳۴۰ فعالیت خود را ادامه داد. به مرور زمان و به دلیل نرسیدن قطعات و مدرن نشدن ماشین آلات، تولیدات این فابریکه نتوانست با تولیدات موجود در بازار رقابت کند و در نتیجه با رکود مواجه شد. همچنین به دلیل کاهش شدید تقاضای مشتریان، تولیدات این فابریکه به شدت کاهش یافت.
این فابریکه پس از دههٔ ۷۰ شمسی به تدریج رو به سقوط نهاد. در حال حاضر ۶۰ پایه ماشین بافت در این فابریکه فعال است و روزانه ۶۰۰ متر تک سان سفید تولید می کند. تولید این فابریکه در سال به ۶۱۲۰ متر تکه می رسد. در حال حاضر ۳۷۰ کارگر در این فابریکه مشغول کار هستند.
در این فابریکه ابتدا ۵۵۰ پایه ماشین های بافت انگلیسی و آلمانی نصب شد. این ماشین ها شامل ماشین های ندافی، هوادگرد، شانه، فلیته، نختابی، غندک، تنسته و اهارنخ به شمول ماشین آلات بسته بندی و متر تکه می شدند. در سال های ۱۳۳۰ تا ۱۳۴۰ به منظور رشد و ارتقای سطح تولید و بنابر تقاضا و نیاز شهروندان به منسوجات تولیدی فابریکه، طی دو مرحله از شرکت های آلمانی و روسی ماشین های بافت اتومات به همراه ملحقات و ماشین آلات کمکی بخش های نخریسی، در این فابریکه نصب شد و تعداد مجموع ماشین های بافت این کارخانه به ۱۰۱۷ رسید. در این فابریکه ۲۶۳۴ نفر کارگر داخلی و هفت کارگر خارجی مصروف کار تولید، تنظیم و اداره فعالیت های تولیدی بودند.
تا پیش از سال ۱۳۵۸ تولیدات فابریکه به مرز یکصد هزار متر پارچه در روز رسید؛ و تولیدات آن علاوه بر اینکه نیاز شهروندان پلخمری و ولایت بغلان را تأمین می کرد، مقدار زیادی از آن جهت پروسس به فابریکه نساجی گلبهار ارسال و بعد از سفید کاری و رنگ آمیزی، با تولیدات فابریکه گلبهار و جبل السراج به مغازه های فروش منسوجات در تمامی ولایات کشور انتقال می یافت.
پس از سال های ۱۳۵۸ و ۱۳۵۹ توجه به روند رشد اقتصادی و تجدید سیستم ماشینری فابریکه در رقابت با رشد انکشاف بازار جهانی از نگاه مقامات و مسئولین صنعت نساجی افغانستان دور ماند و فابریکه با همان ماشین آلات قدیمی سال های ۱۳۴۰ فعالیت خود را ادامه داد. به مرور زمان و به دلیل نرسیدن قطعات و مدرن نشدن ماشین آلات، تولیدات این فابریکه نتوانست با تولیدات موجود در بازار رقابت کند و در نتیجه با رکود مواجه شد. همچنین به دلیل کاهش شدید تقاضای مشتریان، تولیدات این فابریکه به شدت کاهش یافت.
این فابریکه پس از دههٔ ۷۰ شمسی به تدریج رو به سقوط نهاد. در حال حاضر ۶۰ پایه ماشین بافت در این فابریکه فعال است و روزانه ۶۰۰ متر تک سان سفید تولید می کند. تولید این فابریکه در سال به ۶۱۲۰ متر تکه می رسد. در حال حاضر ۳۷۰ کارگر در این فابریکه مشغول کار هستند.
wiki: شرکت نساجی افغان پلخمری