با هم راز گفتن ٠ مساره ٠ مهاجسه
مهاجزه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( مهاجزة ) مهاجزة. [ م ُ ج َ زَ ] ( ع مص ) با هم راز گفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). مسارّه. مهاجسة. ( از اقرب الموارد ).
مهاجزة. [ م ُ ج َ زَ ] (ع مص ) با هم راز گفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). مسارّه . مهاجسة. (از اقرب الموارد).
کلمات دیگر: