الهی اسدابادی

الهی اسدآبادی. الهی اسدآبادی یا الهی همدانی شهرت میرعمادالدین محمود حسینی شاعر متخلص به الهی و تذکره نویس اواخر سدهٔ دهم هجری قمری بود. احتمالاً متولد اسدآباد همدان بوده است. در سال ۱۰۱۰ برای کسب دانش به اصفهان رفت. در ۱۰۱۵ به شیراز و سپس به عراق رفت و از آنجا عازم هند شد و بر سر راه خود چند گاهی در قندهار و کابل ماند. ظاهراً در ۱۰۲۲ تا ۱۰۲۳ در ملازمت زمانه بیگ مهابت خان در آگره بود. از ۱۰۳۳ به خدمت ظفرخان احسن الله تربتی رسید و پس از بازگشت ظفرخان به آگره با وی همراه گشت و در آنجا به صف مداحان شاه جهان پیوست اما در عین حال رشتهٔ الفتش را با ظفر خان نگسست و در ۱۰۴۱ هنگامی که وی به خدمت کشمیر برگزیده شد، با او به کشمیر رفت و تا پایان عمر همان جا ماند.
در مجموع شاعری قوی و خوش اندیشه و خوش سخن است. علاوه بر قصیده های محکم و غزلهای استوار، توجه عمدهٔ او به ارسال مثل بود. قطعه های اندرزی خوب می سرود و در هجو هم دستی داشت. نسخه هایی از دیوانش مشتمل بر قصیده و ترکیب بند و ترجیح بند و غزل و قطعه و مثنوی و رباعی و ساقی نامه حدود ۵۰۰۰ بیت در کتابخانه های جهان از جمله کتابخانهٔ موزهٔ بریتانیایی موجود است. منظومه ای هم به نام جلوهٔ ناز حدود ۱۰۵۰ مثنوی در بحر هزج مسدس دارد. تذکرهٔ خزینهٔ گنج در شرح احوال حدود ۴۰۰ تن از شعرای سده های هشتم تا دهم به ترتیب الفبایی از آثار اوست.