بدوستی خود مایل گردانیدن
مهافاه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( مهافاة ) مهافاة.[ م ُ ] ( ع مص ) به دوستی خود مایل گردانیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
مهافاة.[ م ُ ] (ع مص ) به دوستی خود مایل گردانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کلمات دیگر: