پیروز گشتن
فیروز گشتن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
فیروز گشتن. [ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) فیروز شدن. پیروزشدن. پیروز گشتن. غالب شدن. ظفر یافتن :
چو یارش رای فرخ روز گشتی
زمانه فرخ و فیروز گشتی.
چو یارش رای فرخ روز گشتی
زمانه فرخ و فیروز گشتی.
نظامی.
کلمات دیگر: