( حرقدة ) حرقدة. [ ح َ ق َ دَ ] ( ع اِ ) گره خشکنای گلو. سیبک. عقده حنجور. گره گلو. || ناقه اصیل و نجیب. ج ، حَراقِد. ( منتهی الارب ).
حرقده
لغت نامه دهخدا
حرقدة. [ ح َ ق َ دَ ] (ع اِ) گره خشکنای گلو. سیبک . عقده ٔ حنجور. گره گلو. || ناقه ٔ اصیل و نجیب . ج ، حَراقِد. (منتهی الارب ).
کلمات دیگر: