سفید موی اشیب شیبائ
سپید سر
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
سپیدسر. [ س َ / س ِ س َ ] ( ص مرکب ) سفیدموی. اشیب. شیباء :
که عجوز جهان سپیدسری است
کز سر کلک او خضاب کند.
که عجوز جهان سپیدسری است
کز سر کلک او خضاب کند.
خاقانی.
و رجوع به سپید شود.کلمات دیگر: