کلمه جو
صفحه اصلی

خچیره

لغت نامه دهخدا

خچیره. [ خ َ رَ ] ( اِخ ) دهی است جزءدهستان بالا بخش طالقان شهرستان تهران. واقع در هیجده هزارگزی جنوب خاوری شهرک و 60هزارگزی راه مالرو عمومی. این ناحیه در کوهستان واقع و دارای آب و هوای نواحی سردسیر است. بدانجا 677 تن سکونت دارند که فارسی و تاتی زبانند. آب آنجا از چشمه و رود محلی است و محصولش غلات و ارزن و گردو و عسل است. اهالی بکشاورزی گذران می کنند و عده ای نیز برای تأمین معاش به تهران ، مازندران و گیلان می روند و در زمستان دوباره برمی گردند. صنایع دستی اهالی کرباس و گلیم و جاجیم بافی و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).

دانشنامه عمومی

خچیره (طالقان). مختصات: ۳۶°۰۸′۵۱″ شمالی ۵۰°۵۵′۵۷″ شرقی / ۳۶٫۱۴۷۵۰°شمالی ۵۰٫۹۳۲۵۰°شرقی / 36.14750; 50.93250
خچیره با ارتفاع 2400 متر از سطح دریا یکی از روستاهای بخش بالا طالقان شهرستان طالقان واقع در استان البرز می باشد .کوههای وارکش و خورده وارکش و ماشینو و چمشه هفته خوانی (هفت چشمه) از مناطق زیبای خچیره می باشند. کوه ها و چشمه ها و رودخانه ها و باغات میوه و درختان سر به فلک کشیده این روستا را به یکی از زیباترین مناطق استان البرز تبدیل کرده است که به حق کلمه خچیر و نیکو را بر آن نهاده اند. مسیردسترسی به این روستا خاکی است .
خچیره از جمله روستاهای زیبای طالقان است که چهار طایفه اصلی یادگاری ، ابراهیمی ، نعمتی و عبادی در آن سکنا گزیده اند و تمامشان به زبان تاتی سخن می گویند.
مکان های دیدنی این روستا عبارت است از : تال، لولکدره، اسیوسر و...یکی دیگر از معروفترین گلگشت های طالقان مسیر پیاده روی روستای خچیره به هفت چشمه: این مسیر در واقع مسیر صعود به قلعه وارکش است که در فصل تابستان نیز طراوت ویژه ای دارد


کلمات دیگر: