چادر سپید داشتن جامه سپید بر تن کردن
سپید چادری
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
سپیدچادری. [ س َ / س ِ دُ ] ( حامص مرکب ) چادر سپید داشتن. جامه سپید بر تن کردن. || بمجاز، بمعنی پاکی. درستی :
روز رسید و محرمان عید کنید زین سبب
روز چو محرمان زند لاف سپیدچادری.
روز رسید و محرمان عید کنید زین سبب
روز چو محرمان زند لاف سپیدچادری.
خاقانی.
کلمات دیگر: