جای خوش آیند و خوشنما جای نیک و پاک
منزهه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( منزهة ) منزهة. [ م َ زَ هََ ] ( ع اِ ) جای خوش آیند و خوشنما. ج ، منازه. ( ناظم الاطباء ). جای نیک وپاک. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). رجوع به منزهات شود.
منزهة. [ م َ زَ هََ ] (ع اِ) جای خوش آیند و خوشنما. ج ، منازه . (ناظم الاطباء). جای نیک وپاک . (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به منزهات شود.
کلمات دیگر: