کلمه جو
صفحه اصلی

منسف

فرهنگ فارسی

سکو که بدان گندم بر باد دهند . یا در اساس گویند : غربال بزرگ .

لغت نامه دهخدا

منسف. [ م ِ س َ ] ( ع اِ ) سکو که بدان گندم و جز آن بر باد دهند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). سکو و اوشین که بدان گندم و جز آن بر باد دهند. ( ناظم الاطباء ). || در اساس گوید غربال بزرگ. ( از اقرب الموارد ).

منسف. [ م َ س ِ / م ِ س َ ] ( ع اِ ) دهن خر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ج ، مناسف. ( اقرب الموارد ).

منسف . [ م َ س ِ / م ِ س َ ] (ع اِ) دهن خر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج ، مناسف . (اقرب الموارد).


منسف . [ م ِ س َ ] (ع اِ) سکو که بدان گندم و جز آن بر باد دهند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). سکو و اوشین که بدان گندم و جز آن بر باد دهند. (ناظم الاطباء). || در اساس گوید غربال بزرگ . (از اقرب الموارد).



کلمات دیگر: