کلمه جو
صفحه اصلی

یزش خوان

فرهنگ فارسی

یزیش خوان موبدی که دعا و نماز او خواند در آتشگاه

لغت نامه دهخدا

یزش خوان. [ ی َ زِ خوا / خا ] ( نف مرکب ) یزیش خوان. ورفان و شفیع و شفاعت کننده و پیشوای بزرگ مغان. ( ناظم الاطباء ). موبدی که دعا و نماز او خواند در آتشگاه. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به یزش و یزشن شود.


کلمات دیگر: