تواء. [ ت َ ] (ع مص ) هلاک شدن . (منتهی الارب ). هلاکت . (غیاث اللغات ) (آنندراج ).

تواء. [ ت َ ] (ع مص ) هلاک شدن . (منتهی الارب ). هلاکت . (غیاث اللغات ) (آنندراج ).

لغت نامه دهخدا

تواء. [ ت ِ ] (ع اِ) داغی است چلیپایی بر ران و گردن ستور. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

تواء. [ ت ِ ] (ع اِ) داغی است چلیپایی بر ران و گردن ستور. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

<div class="boxBd">تواء. [ ت َ ] ( ع مص ) هلاک شدن. ( منتهی الارب ). هلاکت. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). <hr>تواء. [ ت ِ ] ( ع اِ ) داغی است چلیپایی بر ران و گردن ستور. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).</div>

تواء. [ ت َ ] ( ع مص ) هلاک شدن. ( منتهی الارب ). هلاکت. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). تواء. [ ت ِ ] ( ع اِ ) داغی است چلیپایی بر ران و گردن ستور. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).