کلمه جو
صفحه اصلی

اقتار

فرهنگ فارسی

نفقه را بر عیال تنک کردن نفقه تنگ داشتن .

لغت نامه دهخدا

اقتار. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ قُتُر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بمعنی کرانه و جانب. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). || ج ِ قُتْر. ( ناظم الاطباء ). رجوع به قتر شود.

اقتار. [ اِ ] ( ع مص ) نفقه را بر عیال تنگ کردن. ( ترجمان القرآن ) ( منتهی الارب ). نفقه تنگ داشتن. ( تاج المصادر ) ( ناظم الاطباء ). || در کازه درآمدن صیاد. || لازم گرفتن چیزی را. || نیازمند شدن مرد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). درویش شدن. ( تاج المصادر ) ( ترجمان القرآن ). || بخور کردن زن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). خوشبوی کردن بعود. ( تاج المصادر بیهقی ).

اقتار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ قُتُر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بمعنی کرانه و جانب . (آنندراج ) (منتهی الارب ). || ج ِ قُتْر. (ناظم الاطباء). رجوع به قتر شود.


اقتار. [ اِ ] (ع مص ) نفقه را بر عیال تنگ کردن . (ترجمان القرآن ) (منتهی الارب ). نفقه تنگ داشتن . (تاج المصادر) (ناظم الاطباء). || در کازه درآمدن صیاد. || لازم گرفتن چیزی را. || نیازمند شدن مرد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). درویش شدن . (تاج المصادر) (ترجمان القرآن ). || بخور کردن زن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). خوشبوی کردن بعود. (تاج المصادر بیهقی ).


دانشنامه عمومی

[ اَ ] (عربی، اسم) ج ِ قُتُر، به معنی کرانه و جانب (دهخدا).


دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] تنگ گرفتن بر خویش یا دیگری در زندگی را اِقتار می گویند که از آن در باب خمس و دین بحث شده است.
اگر شخصی در مخارج سال بر خود یا عائله‏اش تنگ بگیرد و کمتر از اندازه نیاز (مطابق شأن خود) هزینه کند، در اینکه به مقدار صرفه جویی شده از مخارج سالانه، خمس تعلّق می‏گیرد یا نه اختلاف است.
اقتار در باب دین
بنابر تصریح برخی، مستحب است بدهکار برای ادای دین، بر خود و خانواده‏اش ـ در صورت رضایت آنان ـ در زندگی و معیشت سخت بگیرد.




کلمات دیگر: