( شکیکة ) شکیکة. [ ش َ ک َ ] ( ع اِ ) گروهی از مردم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). گروه. ( مهذب الاسماء ). || راه. ج ، شکائک ، شکک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || گلو. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || خَنور که فواکه در آن نهند. ( از منتهی الارب ).
شکیکه
لغت نامه دهخدا
شکیکة. [ ش َ ک َ ] (ع اِ) گروهی از مردم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). گروه . (مهذب الاسماء). || راه . ج ، شکائک ، شکک . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || گلو. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). || خَنور که فواکه در آن نهند. (از منتهی الارب ).
کلمات دیگر: