سنگ بالش
سنگ بالین
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
سنگ بالین. [ س َگ ِ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) سنگ بالش :
ز شیرین سرگذشتی گشته سنگین خواب شیرینم
بکوه بیستون صد بار دارد سنگ بالینم.
ز شیرین سرگذشتی گشته سنگین خواب شیرینم
بکوه بیستون صد بار دارد سنگ بالینم.
محسن تأثیر ( از آنندراج ).
کلمات دیگر: