سنگریز. [ س َ ] ( نف مرکب ) کسی که سنگ میاندازد و سنگ می ریزد. ( ناظم الاطباء ). || ( ن مف مرکب ) سنگسار. ( ناظم الاطباء ). کسی که سنگ بر آن ریخته باشند. ( آنندراج ) :
گهی با چنان گوهر خانه خیز
چو بوطالبی را کنی سنگ ریز.
مگر چاره سازم در این سنگریز
چو بیچاره از سنگ دارم گریز.
گهی با چنان گوهر خانه خیز
چو بوطالبی را کنی سنگ ریز.
نظامی.
|| ( حامص مرکب ) ریزش سنگ. ( آنندراج ) : مگر چاره سازم در این سنگریز
چو بیچاره از سنگ دارم گریز.
نظامی ( از آنندراج ).