کلمه جو
صفحه اصلی

شکیه

لغت نامه دهخدا

( شکیة ) شکیة. [ ش َ کی ی َ ] ( ع اِ ) گله. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( مهذب الاسماء ). شکوه. || بیماری. ج ، شکایا. ( ناظم الاطباء ). بیماری. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || بقیه چیزی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).

شکیة. [ ش َ کی ی َ ] ( ع مص ) شکی. ( ناظم الاطباء ). گله کردن. ( المصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). رجوع به شکی و شکایة شود.

شکیة. [ ش َ کی ی َ ] (ع اِ) گله . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء). شکوه . || بیماری . ج ، شکایا. (ناظم الاطباء). بیماری . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || بقیه ٔ چیزی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).


شکیة. [ ش َ کی ی َ ] (ع مص ) شکی . (ناظم الاطباء). گله کردن . (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). رجوع به شکی و شکایة شود.



کلمات دیگر: