سنگلیچ. [ س َ ] ( اِخ ) موضعی است در پامیر. ( فرهنگ فارسی معین ). شهری [ از حدود ماوراءُالنهر ] بر دامن کوه است. معدن بیجاده بدخشی ولعل اندرین کوه است و بنزدیکی معدن آبی است گرم و ایستاده چنانکه دست از گرمی در وی نتوان کرد و از معدن تا تبت یک روز و نیم راه است. ( از حدود العالم ).
سنگلیچ
لغت نامه دهخدا
کلمات دیگر: