صفت ( adjective )
• (1) تعریف: lower in rank or importance; inferior or secondary.
• مترادف: ancillary, auxiliary, inferior, lesser, lower, secondary, subaltern, subsidiary
• متضاد: leading, predominant, primary, prime, senior, superior
• مشابه: accessory, associate, incidental, junior, second-class, subservient, tributary, under
- A corporal is subordinate to a colonel.
[ترجمه ترگمان] یک سرجوخه در خدمت یک سرهنگ است
[ترجمه گوگل] یک قاجار مستعمره سرهنگ است
- Personal needs had to be subordinate to the needs of the country during wartime.
[ترجمه ترگمان] نیازهای شخصی باید تابع نیازهای کشور در زمان جنگ باشد
[ترجمه گوگل] نیازهای شخصی باید در طول زمان جنگ به نیازهای کشور منجر شود
• (2) تعریف: under the authority or control of another; subservient; dependent.
• مترادف: subservient
• متضاد: dominant, supreme
• مشابه: auxiliary, dependent, subject
- The women were subordinate to the men.
[ترجمه ترگمان] زن ها زیر دست مردها قرار داشتند
[ترجمه گوگل] زنان به مردان وابسته بودند
• (3) تعریف: in grammar, of, pertaining to, or being a modifying or dependent clause.
• مشابه: dependent, modifying, relative
- In the sentence "Please eat your dinner before it gets cold," "Please eat your dinner" is the main clause, and "before it gets cold" is the subordinate clause.
[ترجمه ترگمان] در این جمله \"لطفا شام خود را قبل از اینکه سرد شود بخورید\" \" لطفا شام خود را بخورید \"شرط اصلی است و\" قبل از اینکه سرد شود \" بند فرعی است
[ترجمه گوگل] در جمله 'لطفا شام خود را قبل از سرد شدن بخورید'، 'لطفا شام را بخور' بند اصلی است، و 'قبل از سرد شدن'، بند تابع است
• (4) تعریف: in grammar, denoting or pertaining to a conjunction that introduces such a clause.
اسم ( noun )
• : تعریف: one that is subordinate, esp. a person working under the authority or control of another.
• مترادف: assistant, secondary
• متضاد: superior
• مشابه: appendage, associate, auxiliary, inferior
- As a captain, he is the general's subordinate.
[ترجمه ترگمان] به عنوان یک فرمانده، او تابع فرمانده است
[ترجمه گوگل] او به عنوان یک کاپیتان، فرمانده عمومی است
- At the office, he tended to act arrogantly toward his subordinates.
[ترجمه ترگمان] در دفتر، با تکبر به زیر زیردستان خود رفتار می کرد
[ترجمه گوگل] در دفتر، او تمایل داشت به طرز وحشیانه ای نسبت به زیردستانش عمل کند
فعل گذرا ( transitive verb )
حالات: subordinates, subordinating, subordinated
مشتقات: subordinative (adj.), subordinately (adv.), subordination (n.)
• (1) تعریف: to treat as or put in a position of lesser rank or importance (often fol. by to).
• مشابه: belittle, depreciate, devalue
- Unlike his father, he subordinates his work to his family life.
[ترجمه ترگمان] بر خلاف پدرش، او کار خود را وقف زندگی خانوادگی اش می کند
[ترجمه گوگل] بر خلاف پدرش، کارش را به زندگی خانوادگی خود وابسته می کند
• (2) تعریف: to bring into subjection or dependency.
• مترادف: subject
• مشابه: conquer, dominate, enslave, overmaster, subdue, subjugate, vanquish
- The nobles subordinated the peasants.
[ترجمه ترگمان] اشراف زادگان را تابع خود می دانند
[ترجمه گوگل] اسطوره ها دهقانان را زیر پا گذاشتند