امرتات

مرداد یا اَمِرِتات. به معنی بیمرگی است و تجلی دیگری از رستگاری و جاودانگی. سرور گیاهان است. او گیاهان را می رویاند و رمه گوسفندان را بیفزاید. او می کوشد که گیاهان پژمرده نشوند. همکاران او ایزدان رَشن، اَشتاد و زامیاد هستند. این امشاسپند جنبهٔ زنان دارد و زریز دشمن اهریمنیِ اوست. این امشاسپند به کمک امشاسپند خرداد گوهر تن زرتشت را ساختند.
آموزگار، ژاله (۱۳۹۱). تاریخ اساطیر ایران. سمت.
هینلز، جان (۱۳۸۹). شناخت اساطیر ایران. تهران: نشر چشمه.
یارشاطر، احسان (۱۳۹۶). داستان های ایران باستان. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
در تاریخ اساطیری ایران شش امشاسپند وجود دارد،که به آنها نامیرایان نیکوکار می گویند. نام های این امشاسپندان خصوصیات آن ها را نشان می دهد. این امشاسپندان آفریدهٔ هرمزد هستند. تعداد امشاسپندان در نوشته های پهلوی شش و گاهی تا سی تا می رسد. شش امشاسپند بر تخت های زرین در خانه ی سروده قرار گرفتند. این شش امشاسپند اصل و منشأ خود را از شخصیت های خدای باستان می دانند.
امشاسپند مرداد یا امرداد یا امرتات به معنای بیمرگی است. این امشاسپند تجلی دوباره از رستگاری و جاودانی است. امرتات سرور گیاهان است و گیاهان در حمایت این امشاسپند هستند. امرداد بر دست راست اهورامزدا نشسته است. این امشاسپند نماد زنانگی دارد. این امشاسپند ششمین امشاسپند است. مرداد به معنی مرگ است اما امرداد به معنای بیمرگی است. این امشاسپند در دنیای مینویان مظهر پایداری و جاودانگی اهورامزدا است.
هفتمین از مینویان مرداد است. او در آفرینش گیتی گیاه را به خویش پذیرفت. او رویش گیاهان را به انجام می رساند و گله گوسفندان را افزایش می دهد. این امشاسپند بیدادگرانی را که به گیاهان ستم می کنند را از ورود به بهشت بازمی دارد.