[زمین شناسی] سیکلوتم مکرر یک توالی چرخه ای یا دایره ای چینه ها که در نتیجه یکپارچگی محلی دو یا چند سیکلوتم حاصل می شود. این اصطلاح توسط گری (1955) معرفی شد.
