زبانگاه، وازشگاه
کاربرد در زبانشناسی
معنا؛ جای یا ناحیه ای که زبانی اندرش سخن گفته می شود یا به کار می رود.
ریشه شناسی؛ از واژهٔ sprach به معنای زبان و raum به معنای ناحیه و جای است
ریشه شناسیِ وازِشگاه؛ از وازِش به معنای عملِ حرف زدن و پسوندِ گاه که به معنای جای است.
کاربرد در زبانشناسی
معنا؛ جای یا ناحیه ای که زبانی اندرش سخن گفته می شود یا به کار می رود.
ریشه شناسی؛ از واژهٔ sprach به معنای زبان و raum به معنای ناحیه و جای است
ریشه شناسیِ وازِشگاه؛ از وازِش به معنای عملِ حرف زدن و پسوندِ گاه که به معنای جای است.