[زمین شناسی] نهان دانه به بافتی از سنگهای رسوبی کربناته گویند که دارای ذرات آواری مجزایی (رسوب کرده یا لخته شده) است که قطر آنها کمتر از 0.001 میلی متر (بیسل و چیلینگر 1967-ص 103) یا کمتر از 0.01 میلی متر ( تامس 1962) است. بعضی از سنگ شناسان از یک حد بالایی 0.004 میلی متر استفاده می کنند. مقایسه شود با: سنگ مخفی آواری. نهان دانه، نهان بلورین(Aphanitic): هنگامی می گویند بافت سنگ آذرین نهان دانه است که اجزای بلورین آن را نتوان با چشم غیرمسلح تشخیص داد. به تمام بلورین هم مراجعه شود.
cryptograined or aphanitic or aphanitic
دیکشنری تخصصی
کلمات دیگر: