اﷲآباد

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان سبلوئیه بخش زرند شهرستان کرمان در 37 هزارگزی جنوب باختری زرند و 20 هزارگزی خاور راه مالرو زرند به رفسنجان . سکنه ٔ آن 15 تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان برج اکرم بخش فهرج شهرستان بم واقع در 12 هزارگزی جنوب باختری فهرج و 3 هزارگزی راه فرعی بم به ریگان . جلگه و گرمسیر است . سکنه ٔ آن 196 تن هستند که مذهب تشیع دارند و به فارسی سخن میگویند. آب آن از قنات ، محصول آن غلات ، خرما و حنا، و شغل مردم زراعت است ، راه فرعی دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان پایین ولایت بخش حومه ٔ شهرستان تربت حیدریه در 25 هزارگزی جنوب تربت حیدریه و 5 هزارگزی باختر شوسه ٔ عمومی تربت حیدریه به رشخوار. جلگه و معتدل است . سکنه ٔ آن 457 تن شیعه ٔ فارسی زبانند. آب آن از قنات و محصول آن غلات و پنبه ، و شغل مردم زراعت و گله داری و کرباس بافی است . راه مالرو دارد. و از قلعه نو و بوری آباد میتوان ماشین برد. مزرعه ٔ امیر جزء همین ده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان پایین رخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه ، در 22هزارگزی جنوب خاوری کدکن . جلگه و معتدل است . سکنه ٔ آن 170 تن شیعه ٔ فارسی زبانند. آب آن از رودخانه ، و محصول آن غلات ، پنبه و میوه ، و شغل مردم زراعت و گله داری و قالیچه بافی است . راه مالرو دارد و از رباط سنگ میتوان اتومبیل برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان زیدآباد بخش مرکزی سیرجان در 18 هزارگزی شمال سعیدآباد و 13هزارگزی باختر راه مالرو زیدآباد - خیرآباد. سکنه ٔ آن 15 تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان پشت رود بخش فهرج شهرستان بم به زاهدان ، در20هزارگزی باختر فهرج و 2 هزارگزی جنوب شوسه ٔ بم به زاهدان . جلگه و گرمسیر است . سکنه ٔ آن 239 تن هستند که مذهب تشیع دارند و بفارسی سخن میگویند. آب آن از قنات ، و محصول آن غلات ، خرما و حنا، و شغل مردم زراعت است . راه فرعی دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش بمپور شهرستان ایرانشهر در 9 هزارگزی خاور بمپور،و یک هزارگزی جنوب شوسه ٔ بمپور به ایرانشهر. جلگه وگرمسیر است . سکنه ٔ آن 200 تن هستند که مذهب تسنن دارند و بلهجه ٔ بلوچی سخن میگویند. آب آن از رودخانه ٔ بمپور، و محصول آن غلات و ذرت ، و شغل مردم زراعت است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ غربی شهرستان رفسنجان در 4 هزارگزی باختر رفسنجان و 3 هزارگزی شمال شوسه ٔ رفسنجان به یزد. جلگه و سردسیر است . سکنه ٔ آن 250 تن شیعه هستند که به فارسی سخن میگویند. آب آن از قنات و محصول آن غلات ، پسته و پنبه ، و شغل مردم زراعت است . راه فرعی دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان درب قاضی بخش حومه ٔ شهرستان نیشابور در 12هزارگزی خاور نیشابور. جلگه و معتدل است . سکنه ٔ آن 93 تن شیعه ٔ فارسی زبانند. آب آن از قنات و محصول آن غلات ، و شغل مردم زراعت است . راه مالرو دارد. مزرعه ٔ سعید جزء همین ده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان رستاق بخش اشکذر شهرستان یزد در 6 هزارگزی شمال اشکذر و 2500 گزی جنوب باختری یزد متصل براه فرعی اﷲآباد به اشکذر. جلگه و معتدل است . سکنه ٔ آن 633 تن شیعه هستند و بفارسی سخن میگویند. آب آن از قنات ، و محصول آن غلات ، و شغل مردم زراعت ، و صنایع دستی کرباس بافی است و دبستان هم دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان ریوند بخش حومه ٔ شهرستان نیشابور در 6هزارگزی جنوب باختری نیشابور. جلگه و معتدل است . سکنه ٔ آن 45 تن شیعه ٔ فارسی زبانند. آب آن از قنات و محصول آن غلات ، و شغل مردم زراعت و گله داری است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان عشق آباد بخش فدیشه شهرستان نیشابور در 21 هزارگزی خاور فدیشه . جلگه و معتدل است . سکنه ٔ آن 33 تن شیعه ٔ فارسی زبانند. آب آن از قنات ، محصول آن غلات ، و شغل مردم زراعت است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان قیس آباد بخش خوسف شهرستان بیرجند، در 95 هزارگزی جنوب خوسف و 3 هزارگزی باختر راه مالرو عمومی خوسف . جلگه و گرمسیر است . سکنه ٔ آن 226 تن شیعه ٔ فارسی زبانند. آب آن از قنات ، و محصول آن غلات ، و شغل مردم زراعت و مالداری است وراه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان کنارشهر بخش بردسکن شهرستان کاشمر در 24 هزارگزی جنوب باختری بردسکن و 2 هزارگزی خاور مالرو عمومی بردسکن به نیگنان . جلگه و گرمسیراست . سکنه ٔ آن 31 تن شیعه ٔ فارسی زبانند. آب آن از قنات ، و محصول آن غلات و انگور، و شغل مردم زراعت است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان کهنه بخش جغتای شهرستان سبزوار، در 24 هزارگزی باختر جغتای سر راه مالرو عمومی شریف آباد. دامنه و معتدل است . سکنه ٔ آن 174 تن شیعه ٔ فارسی زبانند. آب آن از قنات و محصول آن غلات و پنبه و شغل مردم زراعت است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان مرکزی بخش بشرویه شهرستان فردوس در 5 هزارگزی شمال باختری بشرویه سر راه اتومبیل رو بشرویه به نیگنان . دامنه و گرمسیر است . سکنه ٔ آن 200 تن شیعه ٔ فارسی زبانند. آب آن از قنات ، و محصول آن غلات ، پنبه ، ارزن ، گاورس ، میوه و ابریشم ، و شغل مردم زراعت و کرباس بافی است . راه ماشین رو و پاسگاه ژاندارمری دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است کوچک از دهستان انار شهرستان رفسنجان در 75 هزارگزی شمال باختری رفسنجان و 6 هزارگزی خاور شوسه ٔ رفسنجان به یزد. سکنه ٔ آن 3 خانوار است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان نقاب بخش جغتای شهرستان سبزوار در 55 هزارگزی خاور جغتای سر راه عمومی شوسه ٔ سبزوار. جلگه و معتدل است . سکنه ٔ آن 174 تن هستند و بترکی و فارسی سخن میگویند. آب آن از قنات ، ومحصول آن غلات ، پنبه و زیره ، و شغل مردم زراعت است . راه ماشین رو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان نوق شهرستان رفسنجان در 49 هزارگزی شمال باختری رفسنجان در کنار راه مالرو رفسنجان به بافق . جلگه و سردسیر است . سکنه ٔ آن 60 تن هستند که مذهب تشیع دارند و بفارسی سخن میگویند. آب آن از قنات و محصول آن غلات ، پسته و پنبه ، و شغل مردم زراعت است . راه فرعی دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان یوسف آباد دوآب پایین جام بخش تربت جام شهرستان مشهد، در 21هزارگزی جنوب خاوری تربت جام سر راه مالرو عمومی تربت جام به قلعه جام . جلگه و معتدل است و سکنه ٔ آن 145 تن شیعه و حنفی هستند و به فارسی سخن میگویند. آب آن از قنات و محصول آن غلات ، پنبه ، زیره ٔ سبز، و شغل مردم زراعت و مالداری است . راه فرعی بشوسه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است ازدهستان قهاب صرصر بخش صیدآباد شهرستان دامغان در یک هزارگزی خاور صیدآباد و شوسه ٔ دامغان به سمنان . آب آن از قنات تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات ، پنبه ، پسته و انگور، و شغل مردم زراعت و گله داری است . راه فرعی بشوسه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است کوچک از بخش حومه ٔ شهرستان نائین ، در 30 هزارگزی جنوب خاوری نائین و 8 هزارگزی باختر راه نائین به عقدا. جلگه و معتدل است . سکنه ٔ آن 60 تن شیعه هستند و بفارسی سخن میگویند. آب آن از قنات ، و محصول آن غلات ، و شغل مردم زراعت است . راه ماشین رو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است کوچک از بخش راور شهرستان کرمان در 5 هزارگزی شمال راورو 3 هزارگزی باختر راه فرعی راور به مشهد. سکنه ٔ آن چهار خانوار است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است کوچک از دهستان خنامان شهرستان رفسنجان در 36 هزارگزی خاور رفسنجان و 22 هزارگزی شمال شوسه ٔ کرمان به رفسنجان . سکنه ٔ آن 2 خانوار است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است کوچک از دهستان زنگی آباد بخش مرکزی شهرستان کرمان در 18 هزارگزی جنوب باختری کرمان و 4 هزارگزی باختر راه شوسه ٔ کرمان - یزد. سکنه ٔ آن 20 تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8)

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است کوچک از دهستان قلعه عسکر بخش مشیز شهرستان سیرجان ، در 38 هزارگزی جنوب خاوری مشیز و 3 هزارگزی باختر راه فرعی قلعه عسکر - کرمان . سکنه ٔ آن 6 تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است کوچک از دهستان کوهبنان بخش راور شهرستان کرمان ، واقع در 53 هزارگزی باختر راور، در کنار راه فرعی کوهبنان بکرمان . سکنه ٔ آن 3 خانوار است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است کوچک از دهستان نمداد بخش کهنوج شهرستان جیرفت ، در 120 هزارگزی شمال خاوری کهنوج و 4 هزارگزی خاورراه مالرو ریگان به کهنوج . کوهستانی و گرمسیر است . 45 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است کوچک از سبزواران بخش مرکزی شهرستان جیرفت در 15 هزارگزی جنوب سبزواران در کنار رودخانه ٔ هلیل . سکنه ٔ آن 47 تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) شهر مقدسی است در شمال غربی هندوستان که در محل تلاقی رودخانه های گنگ و جومنا واقع است . این شهر حاکم نشین ایالتهایی است که از اگره و آئود تشکیل یافته اند. سکنه ٔ آن 332000 تن و محصول مهم آن معدنیات و ابزار مکانیکی و پشم است . صاحب قاموس الاعلام ترکی آرد:
اﷲآبادیا اله آباد یکی از شهرهای بزرگ هندوستان است که در محل تلاقی گنگ و جومنا و در شمال غربی کلکته بفاصله ٔ 795 هزار گز و جنوب شرقی دهلی بفاصله ٔ 625 هزار گز واقع است ، و از اگره 461 هزار گز فاصله دارد. شهر قدیمی در ساحل شمالی رود جومنا با ساختمانهای نامنظم و معابر تنگ واقع است و شهر جدید توسط انگلیسیان ساخته شده و روز بروز در توسعه است و در ساحل جنوبی «جومنا» قرار دارد. در سه هزارگزی شهر قلعه ٔ استواری است که توسط اکبرشاه ساخته شده است . این شهر از قدیم نزدهندیان مقدس بوده است و اکنون با آنکه شهری اسلامی گردیده همچنان زیارتگاه هندیان است . نام قدیمی آن «پرایانما» بود و از زمانی که اکبرشاه آن را تعمیر کرد اﷲآباد نامیده شد. این شهر محل تلاقی خطوط راه آهن است و در مرکز هندوستان قرار گرفته و از اینرو شهری مهم بشمار میرود. ایالت اﷲآباد در قسمت کلکته است و به شش قضا تقسیم میشود مساحت آن 35000 هزار گز مربع و زمینهای آن حاصلخیز و محصول مهم آن پنبه و نیل و تریاک است - انتهی . و رجوع به قاموس الاعلام ترکی ج 2 ص 1026 و ضمیمه ٔ معجم البلدان ص 363 و لغات تاریخیه و جغرافیه ٔ ترکی ج 1 شود.

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل در 12 هزارگزی باختر بنجار و 5 هزارگزی راه مالرو افضل آباد به زابل . جلگه و گرم و معتدل است . سکنه ٔ آن 985 تن هستند که مذهب تشیع دارند و به فارسی و بلوچی سخن میگویند. آب آن از رودخانه ٔ هیرمند، و محصول آن غلات و لبنیات ، و شغل مردم زراعت و گله داری و کرباس بافی است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

اﷲآباد. [ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است مخروبه از دهستان چادگان بخش داران شهرستان فریدن . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10).

اﷲآباد.[ اَل ْ لاه ] (اِخ ) دهی است از دهستان مرکزی بخش طبس شهرستان فردوس در 4 هزارگزی جنوب باختری طبس و 4 هزارگزی جنوب شوسه ٔ عمومی طبس به یزد. جلگه و گرمسیر است . سکنه ٔ آن 140تن شیعه ٔ فارسی زبانند. آب آن از قنات ، و محصول آن غلات ، پنبه ، جالیزکاری و خرما، و شغل مردم زراعت است . راه مالرو دارد. در تابستان از شهر میتوان ماشین برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).