ابوحکیمه . [ اَ ح َ م َ ] (اِخ ) تابعی است و از امیرالمؤمنین علی علیه السلام روایت کند.
ابوحکیمه
لغت نامه دهخدا
ابوحکیمه . [ اَ ح َ م َ ] (اِخ ) جمال . اواز سعیدبن مسیب حدیث شنید و قرة از او روایت کند.
ابوحکیمه . [ اَ ح َ م َ ] (اِخ ) عصمه . از ابوعثمان حدیث شنیده است .
ابوحکیمه . [اَ ح َ م َ ] (اِخ ) راشدبن اسحاق کاتب . به عربی شعر نیز می گفت و دیوان او هفتاد ورقه است . (ابن الندیم ).
کلمات دیگر: