ابوخراش . [ اَ خ ِ ] (اِخ ) المدلی . محدث است .
ابوخراش
لغت نامه دهخدا
ابوخراش . [ اَ خ ِ ] (اِخ ) خویلد هذلی بن مرّة قردی . صحابی و شاعر است . او را دیوانیست و در خلافت عمر درگذشت .
ابوخراش . [ اَ خ ِ ] (اِخ ) هذلی . از فضالةبن عبید استماع حدیث کرده و عمران بن عبدالرحمن ازدی از وی روایت کند. رجوع به ابوخراش خویلد شود.
ابوخراش . [اَ خ ِ ] (اِخ ) السلمی یا اسلمی ، حدرد. صحابی است .
کلمات دیگر: