ابوشرحبیل . [ اَ ش ُ رَ ] (اِخ ) ابن میاده ، رماح بن ابرد. رجوع به رماح ... شود.
ابوشرحبیل
لغت نامه دهخدا
ابوشرحبیل . [ اَ ش ُ رَ ] (اِخ ) جعفربن ربیعه . محدّث است .
ابوشرحبیل . [ اَ ش ُ رَ ] (اِخ ) ذوکلاع . محدّث است .
ابوشرحبیل . [ اَ ش ُ رَ ] (اِخ ) سلام بن شرحبیل . او از حیه و سواء پسران خالد روایت کند.
ابوشرحبیل . [ اَ ش ُ رَ ] (اِخ ) مالک بن ذی حمامه . صفوان بن عمرو از او روایت کند.
کلمات دیگر: