کلمه جو
صفحه اصلی

ابوشرحبیل

لغت نامه دهخدا

ابوشرحبیل . [ اَ ش ُ رَ ] (اِخ ) ابن میاده ، رماح بن ابرد. رجوع به رماح ... شود.


ابوشرحبیل . [ اَ ش ُ رَ ] (اِخ ) جعفربن ربیعه . محدّث است .


ابوشرحبیل . [ اَ ش ُ رَ ] (اِخ ) ذوکلاع . محدّث است .


ابوشرحبیل . [ اَ ش ُ رَ ] (اِخ ) سلام بن شرحبیل . او از حیه و سواء پسران خالد روایت کند.


ابوشرحبیل . [ اَ ش ُ رَ ] (اِخ ) مالک بن ذی حمامه . صفوان بن عمرو از او روایت کند.



کلمات دیگر: