کلمه جو
صفحه اصلی

ابوفارس

لغت نامه دهخدا

ابوفارس . [ اَ رِ ] (اِخ ) ابن احمدبن محمد الشیخ . هفتمین از شرفای حسنی مراکش (از 1012 تا 1016 هَ . ق .). و او با دو برادر خود زیدان و شیخ بن احمد همواره در مخاصمه و کشمکش بود.


ابوفارس . [ اَ رِ ] (اِخ ) عبدالرحمن بن فارس الأبلق . تابعی است . و از ابی ذر غفاری روایت کند.



کلمات دیگر: