کلمه جو
صفحه اصلی

ابوفاطمه

لغت نامه دهخدا

ابوفاطمه . [ اَ طِ م َ ] (اِخ ) الازدی . صحابی است .


ابوفاطمه . [ اَ طِ م َ ] (اِخ ) سلیمان بن عبداﷲ. محدث است . او از معاذه بنت عبداﷲ العدویه و نوح بن قیس از او روایت کند.


ابوفاطمه . [ اَ طِ م َ ] (اِخ ) لیثی یا ازدی یا دوسی . صحابی است و او ساکن شام و مصر بود.


ابوفاطمه . [ اَ طِ م َ] (اِخ ) نشیط. او از علی و از او اعمش روایت کند.


ابوفاطمه .[ اَ طِ م َ ] (اِخ ) مسکین بن عبداﷲ الراسبی الطاحی ، حوشب . او از حسن و از او علی بن المدینی روایت کند.



کلمات دیگر: