کلمه جو
صفحه اصلی

ابوفروه

لغت نامه دهخدا

ابوفروة. [ اَ ف َ وَ ] (اِخ ) الصغیر مسلم بن سالم جهنی . محدث است .


ابوفروة. [ اَ ف َ وَ ] (اِخ ) الکبیر عروةبن حارث الهمدانی . محدث است و از ابی عمرو الشیبانی و ابن الاحوص و شعبی روایت کند.


ابوفروة. [ اَ ف َ وَ ] (اِخ ) حاتم بن شفیعبن مرثدبن اخت یزیدبن مرثد. از مکحول روایت کند.


ابوفروة. [ اَ ف َ وَ ] (اِخ ) حدیر اسلمی . صحابی است . و یونس بن میسره از او روایت کند.


ابوفروة. [ اَ ف َ وَ ] (اِخ ) عدی بن عدی . محدث است .


ابوفروة. [ اَ ف َ وَ ] (اِخ ) کیسان مولی عثمان بن عفان . تابعی است .


ابوفروة. [ اَ ف َ وَ ] (اِخ ) یزیدبن سنان الرهاوی الجزری . محدث است و وکیع و عیسی بن یونس و ابوفزعة از او روایت کنند.


ابوفروة. [ اَ ف َ وَ ] (ع اِ مرکب ) شاه بلوط. (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). بلوطالملک . قسطل . کستانه . کسدانه .


ابوفروة. [ اَف َ وَ ] (اِخ ) مولی عبدالرحمن بن هشام . او بزمان رسول صلوات اﷲ علیه مسلمانی گرفت و صحبت او مشکوک است .



کلمات دیگر: