ابومخلد

ابومخلد. [ اَ م ُ خ َل ْ ل َ ] (اِخ ) ابلیس . شیطان . ابومرّه . عزازیل . دیو.

ابومخلد. [ اَ م ُ خ َل ْ ل َ ] (اِخ ) ابن بختیشوع بن بختیشوع . طبیبی از خاندان بختیشوعی . او را در طب تصرفاتی بوده و مردم بغداد او را مبارک قدم میشمردند وعمری طویل یافت و به یکشنبه ٔ نیمه ٔ جمادی الاولی سال 417 هَ . ق . به بغداد درگذشت . رجوع به تاریخ الحکماء قفطی ص 435 س 8 و رجوع بنامه ٔ دانشوران ج 2 ص 223 شود.

ابومخلد. [ اَ م ُ خ َل ْ ل َ ] (اِخ ) او راست : تفسیر.

ابومخلد. [ اَ م ُ خ َل ْ ل َ ] (اِخ ) ایاس بن ابی تمیمة المرادی . محدث است و نام دیگر او فیروز است .

ابومخلد. [ اَ م ُ خ َل ْ ل َ ] (اِخ ) عطأبن مسلم الخفاف . محدث است .

ابومخلد. [ اَ م ُ خ َل ْ ل َ ] (اِخ ) فیروزبن ابی تمیمة المرادی . محدث است و نام دیگر او ایاس است .

ابومخلد. [ اَ م ُ خ َل ْ ل َ ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲ العمی البصری . محدث است .

ابومخلد. [ اَ م ُ خ َل ْ ل َ ] (اِخ ) مهاجر. محدث است .