ابومعاذ

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) یاسین الزیّات . از روات است .

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) سنان بن سیس الحنفی از روات است و یونس بن بکیر از او روایت کند.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) شوذب . از روات است و سفیان الثوری از او روایت کند.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) الجوامکانی . رجوع به کتاب الجماهر بیرونی چ حیدرآباد ص 204 شود.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) صردی یا صروی . از روات است او از انس بن مالک و صفوان عمرو از او روایت کند.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) عائذاﷲ. از روات است . او از ابی داود و از او سلام بن مسکین روایت کند.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) عبداﷲبن معمر القرشی از روات است .

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) ابن هانی . برادرابونواس شاعر مشهور است . رجوع به حبط 1 ص 286 شود.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) الأخموسی . از روات است .

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) نعیم تمیمی . از روات است .

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) بکیربن معروف . قاضی مرو و قاضی نیشابور. از روات است .

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) بلال بن ازهر. رجوع به بلال بن ازهر شود.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) جَبل . انصاری . صحابی است . و کازیمیرسکی گمان میکند که مراد از بومعاد در بیت ذیل منوچهری همین ابومعاذ جبل است که برای مراعات قافیه ذال معجمه را به دال مهمله تبدیل کرده است :
گفته امت مدحتی خوبتر از لعبتی
سخت نکو حکمتی چون حکم بومعاد.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) جدعانی .از روات است و جریربن عبدالحمید از او روایت کند.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) جهضم . از روات است .

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) حرب بن ابی العالیة از روات است و بدل بن المحبر از او روایت کند.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) حکم بن معاذ. از روات است .

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) زائدةبن ابی الرقاد صاحب حماد بن زید. از روات است .

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) سلیمان بن ارقم . رجوع به سلیمان ... شود.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) عبیداﷲبن ابی بکربن انس . از روات است .

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) عتبةبن معاذ البصری . از روات است .

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) عطأبن ابی میمونه . از روات است و شعبه از او روایت کند.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) عیسی بن یزید. از روات است .

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) فضل بن خالد نحوی از روات است . و رجوع به فضل بن خالد شود.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) فضل بن خلف النحوی . او راست : کتاب معانی القرآن . (ابن الندیم ).

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) فضیل بن میسره . از روات است . از او شعبه و معتمر روایت کنند.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) محدث است . او از یزیدبن یزیدبن جابر و از او دراوردی روایت کند.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) مسلم ملقب به هرّاء. نحوی . استاد کسائی و گویند علم تصریف از وضع اوست . و از این رو او را هرّاء گفتندی که جامه های هَرویّه فروختی . رجوع به مسلم هرّاء شود.

ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) مولی البراء. راوی است .

ابومعاذ. [ اَم ُ ] (اِخ ) تومنّی که فرقه ٔ تومنیّه بدو منسوبند.

ابومعاذ. [اَ م ُ ] (اِخ ) بشاربن برد. شاعر ضریر طخارستانی . ملقب بمرعث و متوفی 168 هَ . ق . رجوع به بشار... شود.