کلمه جو
صفحه اصلی

ابومنیب

لغت نامه دهخدا

ابومنیب . [ اَ م ُ ] (اِخ ) الأحدب . محدث است . او از معاذو عباده و از وی ابوعطاء و عاصم احول روایت کنند.


ابومنیب . [ اَ م ُ ] (اِخ ) تابعی است . او از ابن عمرو سعیدبن المسیب و از او حسّان بن عطیة روایت کند.


ابومنیب . [ اَ م ُ ] (اِخ ) صحابی است .


ابومنیب . [ اَ م ُ ] (اِخ ) عبیداﷲبن عبداﷲ العتکی المروزی . محدث است .


ابومنیب . [ اَ م ُ ] (اِخ ) محدث است و از یحیی بن کثیر روایت کرده است و ابواسامه گوید: روایت او از ابی سنان است .


ابومنیب . [ اَ م ُ ] (اِخ ) مهاجر هذلی . محدث است .


ابومنیب . [ اَ م ُ ](اِخ ) صحابی است و مسلم بن زیاد از او روایت دارد.



کلمات دیگر: